Annemin Yarası, Ozan Açıktan’ın yönettiği, 2016 yapımı bir dram filmi. 11 Mart 2016’da vizyona giren filmin çekimleri Sırbistan, Bosna-Hersek, Hırvatistan ve Türkiye’de gerçekleştirilmiş. Başrollerde Ozan Güven, Meryem Uzerli, Belçim Bilgin, Okan Yalabık ve Bora Akkaş var.

Filmin beni en çok etkileyen tarafı Salih’in hikâyesi oldu. On sekiz yaşına geldiğinde yetimhaneden ayrılıp anne ve babasını aramaya başlayan Salih’in hikâyesi, aslında bizi Bosna Savaşı’nın yıllar sonra bile kapanmayan yaralarına götürüyor. İnsanların yaşadığı kayıplar, travmalar ve saklamak zorunda kaldıkları geçmişleri bugünlerinin de bir parçası hâline gelmiş.

Özellikle Marija ve Borislav arasındaki ilişki beni çok etkiledi. Birbirlerini gerçekten seven iki insanın arasında, geçmişin bütün ağırlığının bir anda ortaya çıkması… Marija’nın gerçeği öğrendikten sonra sevdiği adamın yanında durmak yerine doğru bildiği yerde durması da bence filmin en güçlü taraflarından biriydi. Çünkü bazen birini sevmek, onun yaptığı şeyi affetmek anlamına gelmiyor.

Filmde savaşın kendisinden çok, savaşın insanlarda bıraktığı izleri görüyoruz. Yıllar geçmiş olsa bile bazı şeylerin insanın içinden gerçekten geçip gitmediğini hissettiriyor. Oyunculukları da bu yüzden çok başarılı buldum. Özellikle Ozan Güven ve Meryem Uzerli, karakterlerin yaşadığı o sevgi, şaşkınlık ve yüzleşme hâlini çok iyi yansıtmışlar.

Normalde çok belirgin sonuçları olan filmleri sevmem ama burada yaşananların bir karşılığı olmasını istedim. Çünkü bazı acıların, bazı suçların hiçbir şey olmamış gibi hayatın içinde devam etmesi daha ağır geliyor. Annemin Yarası da bana en çok bunu düşündürdü: Savaş biter, insanlar hayatlarına devam eder ama bazı yaralar kapanmaz. Sadece sessizleşir.