5 Mayıs 1818’de Almanya’da doğan Karl Marx, insanlık tarihinin en büyük toplumsal dönüşüm tartışmalarından birinin merkezine yerleşecek bir düşünce dünyasının kapılarını aralıyordu. Fransız Devrimi’nin açtığı siyasal alanın ardından, Avrupa yeni bir çağa doğru ilerlerken; burjuvazinin yükselişi karşısında onunla tarihsel bir çatışmaya girecek yeni bir sınıf da sahneye çıkıyordu: proletarya.
1848 yılına gelindiğinde Marx, yakın dostu Friedrich Engels ile birlikte kaleme aldıkları Komünist Manifesto’da bu tarihsel çatışmanın ana hatlarını ortaya koydu. Metin, yalnızca bir dönemin analizini değil, aynı zamanda geleceğe dair güçlü bir toplumsal okuma iddiasını da taşıyordu:
Burjuva üretim ilişkilerinin ve mülkiyet düzeninin, kendi yarattığı devasa üretici güçler karşısında giderek kontrolünü kaybettiği; ekonomik krizlerin bu çelişkinin en açık ifadesi haline geldiği vurgulanıyordu. Krizler, yalnızca malların değil, üretim sisteminin kendisinin de tıkandığını gösteriyor; toplum, bolluk içinde kıtlıkla, üretim içinde yıkımla yüzleşiyordu.
Metne göre burjuvazi, bu çelişkileri aşmak için yeni pazarlar yaratmaya ve mevcut alanları daha yoğun biçimde sömürmeye yönelirken, aslında daha büyük krizlerin zeminini de hazırlıyordu. Bir zamanlar feodalizme karşı kullanılan güçler, artık burjuvazinin kendi yapısına yönelmişti.
Ve tarihsel süreç, bu dönüşümün yeni öznesini ortaya çıkarıyordu: modern işçi sınıfı, yani proletarya.
Manifesto’nun en çarpıcı çağrısı ise hâlâ hafızalarda yerini koruyor:
"Bütün ülkelerin proleterleri, birleşin"
Marx ve Engels’in bu çağrısı, yalnızca 19. yüzyılın değil, sonraki yüzyılların da siyasal ve toplumsal mücadelelerine etki etti. Bugün hâlâ dünyanın farklı yerlerinde emek, eşitlik ve adalet tartışmalarında Marx’ın düşünceleri referans noktası olmayı sürdürüyor.
5 Mayıs 1818’de doğan Karl Marx, iki asrı aşan bir zaman diliminde bile tartışılmaya, okunmaya ve yeniden yorumlanmaya devam ediyor.
Kaynak: Sol Haber