Bir Kopuşun Teorisi, Bir Kuruluşun İddiası
Her kopuş, yalnızca bir ayrılık değildir.
Bazen bir yöntemin reddidir.
Bazen de bir ilişkinin ifşası.
MedyaPusula’nın kuruluşu, tam olarak böyle bir eşikten doğdu.
Çünkü mesele hiçbir zaman yalnızca bir “site” değildi.
Mesele; emeğin nasıl örgütlendiği, görünürlüğün kim tarafından kontrol edildiği ve kolektif üretimin hangi ilkelerle sürdürüldüğüydü.
Bugün medya alanında yaşanan kriz, yalnızca içerikle ilgili değildir.
Asıl mesele, üretim ile karar arasındaki mesafenin giderek açılmasıdır.
Ancak asıl mesele burada başlar:
Kolektif üretimin sürdürülebilirliği, yalnızca emeğin varlığına değil;
o emeğin nasıl tanındığına ve nasıl ortaklaştırıldığına bağlıdır.
Eğer üretim süreçleri ile karar alma mekanizmaları arasında bir açıklık oluşursa,
orada kaçınılmaz olarak bir temsil meselesi ortaya çıkar.
Bu nedenle ortaya çıkan gerilim, kişiler arasında değil;
üretim biçimi ile işleyiş biçimi arasındaki uyumsuzluk üzerinden şekillenir.
Bu noktada alınan karar, basit bir yön değişikliği değil;
bir ilke netliğidir.
Yoldaşlık, yalnızca birlikte görünmek değil; birlikte karar almaktır.
Dayanışma, yalnızca üretmek değil; üretilenin kaderine birlikte sahip çıkmaktır.
Bu ilkesel çerçeve, aynı zamanda bir tutarlılık meselesini de içerir:
Sözün sürekliliği ve yönün sabitliği.
Çünkü politik ve etik bir duruş, konjonktürel yakınlıklara göre şekillenmez.
Her eşikte yeniden konumlanan bir ilişki biçimi, ortak bir hat kuramaz.
Bu nedenle burada savunulan şey, yalnızca bir ayrışma değil;
söz ile pratik arasındaki uyumun korunmasıdır.
Hakikat iddiası çoğul yorumlara açık olabilir;
ancak ilkesel doğruluk, göreli değil, tutarlılık üzerinden kurulur.
Bu yüzden, yanlış ile kurulan mesafe,
kişilere göre değil; ilkelere göre belirlenir.
Bu ilkeler zedelendiğinde, aynı yolu sürdürmek mümkün değildir.
Çünkü eşitliğin olmadığı bir yerde kolektivite, yalnızca bir söylem olarak kalır.
MedyaPusula, bu yüzden bir “yeni başlangıç” değil;
başka türlü bir işleyiş denemesidir.
Bu ne demek?
İçeriğin değil, emeğin merkezde olduğu bir üretim.
Kararın kapalı kapılar ardında değil, ortak akılla alındığı bir süreç.
Hiç kimsenin kimse adına tasarrufta bulunamadığı şeffaf bir zemin.
Çünkü açık olan şudur:
Medya alanındaki kriz, yalnızca içerik krizi değildir.
Aynı zamanda bir mülkiyet ve temsil krizidir.
Ve bu kriz, ancak yeni bir mecra kurarak değil;
o mecranın arkasındaki ilişkileri dönüştürerek aşılabilir.
MedyaPusula, bu iddiayla kuruldu.
Ne bir kırılmayı romantize etmek için,
ne de bir geçmişle hesaplaşmayı kişiselleştirmek için.
Ama net bir çizgi var:
Bazı yollar, birlikte yürünmediği için değil;
eşit yürünmediği için terk edilir.
Pusulası sürekli değişenlerle yol yürünmez;
çünkü yönün olmadığı yerde eşitlik kurulamaz.
Bu mecra, anlık reflekslerle değil;
ilkeler doğrultusunda ilerleyecektir.
Bu zeminde söz üretmek, emek vermek ve katkı sunmak isteyen herkesle
yol yürümek mümkündür.
Emek, yalnızca korunacak bir hak değil; bütün üretim ilişkilerinin kurucu temelidir.
Sevgiyle değil, ilkeyle.